کودکی ات را دوست دارم

    کودکی ات را دوست دارم  ...

هر بار که لبخند می زنی سادگی نگاهت را به خاطر

می سپارم تا مبادا فراموش کنم شیرینی لبخندت را ...

 و هر گاه که بهانه ای داری غنچه های سرخ لبت

 غمی به اعماق قلبم می نشاند که هیچ اندوهی

 سنگینترش نمی کند ...

هر دم که چشمان زیبایت را میبندی تا بخوابی

دلتنگی صدایت سکوتی بر وجودم می نشاند

 و چه زیبا میخوابی ...

تمنایت برای شیر خوردن مرا به زانو در می آورد و

در آن لحظه با تمام وجود به آغوش میکشمت ...

گریه های کوتاهت و عمیق ترین غمهایت تنها

برای شیر خوردن است و بس ...

تو در آغوش من و پدرت چه زیبا می خوابی

و همین ما را بس ...

هر روز با رفتارهای تازه تو حس تازه ای پیدا میکنم

 و منتظرم تا توانایی ات بیشتر شود ...

عظمت الهی را در کنار تو  بیشتر از

قبل میتوان حس کرد ...

نگاه بی کینه ات را دوست دارم ...

کودکم ... کودکی ات را دوست دارم ...